Picea abies, - świerk pospolity, to duże drzewo iglaste o imponujących rozmiarach, które może dorastać do 40-50 metrów wysokości i mieć nawet 2 metry średnicy pnia. W uprawie zwykle osiąga 20-25 metrów, z koroną szerokości od 5 do 12 metrów, o zróżnicowanym kształcie od wąskokolumnowego do szerokostożkowego. Korona może być od luźnej do bardzo gęstej, najczęściej przybiera stożkowaty pokrój z ostrym wierzchołkiem.
Pień jest prosty, korę ma brązową lub brązowoczerwonawą, łuszczącą się i spękaną powierzchnię. Gałęzie układają się okółkowo w piętrach, początkowo wzniesione ku górze, z czasem ustawione prostopadle do pnia. Gałązki u młodych egzemplarzy są sztywne i drobne, starsze mają zwisające gałązki.
Igły świerka są zimozielone, długości od 1 do 3,5 cm, mają przekrój kwadratowy lub nieco spłaszczony, są zaostrzone i często kłujące. Ich powierzchnia jest błyszcząca, a kolor ciemnozielony. Jasnozielone lub żółtawe odcienie igieł mogą świadczyć o złym podłożu.
Kwiaty są szyszkowatego kształtu, jednopienne. Męskie kwiaty są zebrane w kątach igieł i nie mają waloru ozdobnego, natomiast żeńskie szyszki są czerwone, sterczące do góry i dojrzewają jesienią. Szyszki są duże, wydłużone, zwisające, mają długość od 10 do 20 cm i po dojrzeniu przyjmują jasnobrązową barwę z różnorodnymi łuskami.
Naturalnie świerk występuje w środkowej i północnej Europie i jest powszechnym drzewem w polskich lasach. Odporność na mrozy (strefa 2) czyni go dobrze przystosowanym do naszych warunków klimatycznych.
Świerk preferuje gleby gliniasto-piaszczyste, zasobne w próchnicę, umiarkowanie wilgotne i lekko kwaśne. Nie radzi sobie na glebach suchych i piaszczystych, na których rośnie krótko i źle. Jest wrażliwy na suche powietrze, zanieczyszczenia, pyły i zasolenie gleby. Wymaga nasłonecznionych stanowisk.
W krajobrazie często stosowany w parkach i dużych ogrodach, zarówno jako pojedyncze drzewa, jak i w grupach czy szpalerach. Ze względu na dużą tolerancję cięcia, nadaje się na żywopłoty, które można regularnie formować. Posiada płytki system korzeniowy, co czyni go wrażliwym na działanie wiatru.
Największym świerkiem w Polsce, prawdopodobnie, jest drzewo rosnące w Babiogórskim Parku Narodowym, mające około 330 lat, osiągające 38 m wysokości i obwód pnia 420 cm. Natomiast najwyższe świerki w kraju rosną w lasach Istebniańskich, przekraczając 50 metrów wysokości.
Świerk jest także popularnym drzewem na bożonarodzeniowe choinki, dzięki swojej pięknej, gęstej i regularnej formie.
